Friday, December 21, 2012

“सिक्वोया”- सबैभन्दा फास्ट कम्प्युटर

द्रुत गतिको तथा सबैभन्दा तिव्र गतिको कम्प्युटरको निमार्णको दौड विश्वमा जारी रहेको छ। र यो दौड कहिल्यै समाप्त हुदैन पनि। प्रविधिहरु दिनप्रतिदिन विकसित हुदै आइरहेका छन्। माइक्रोचिप्सहरु साना हुदै गइरहेका छन्। प्रोसेसरको गति तथा क्षमतामा वृद्धि हुदै गइरहेको छ।
तर अहिले अमेरिकाले विश्वको सबैभन्दा द्रुत गतिमा चल्ने कम्प्युटरको निमार्ण गरेको दाबी गरेको छ। उक्त सुपर कम्प्युटर क्यालिर्फोनिया स्थित प्रयोगशालमा सोमबार सबैभन्दा उच्च गतिको कम्प्युटरको रुपमा नामाकरण गरिएको छ। “सिक्वोया” नामक उक्त सुपर कम्प्युटरमा आइबिएम सिस्टम प्रयोग गरिएको छ। जुनचाहि २० पेटाफ्लप कम्प्युटरको रुपमा बनेको छ। यसभन्दा अघि १६ पेटाफ्लपको थियो जुन अहिलेसम्मकै छिटो गतिको हेको थियो भने यसलाई पछाडि पार्दै २० पेटाफ्लपको अगाडि आएको छ। यो दौडमा चीन्ले केहि वर्ष पहिलो स्थान ओगटेको थियो |
उक्त सिक्वोया सुपर कम्प्युटरले संसारका ६ अरब ७० करोड मानिसले प्रत्येक सेकेन्ड ३२० वर्षसम्म क्यालकुलेटरमा गर्ने हिसाब १ घण्टामै गर्न सक्ने दाबी गरिएको छ।
यो भन्दा अघिको सुपर कम्प्युटरको नाम ‘के’ कम्प्युटर रहेको थियो जुन हाल जापानमा रहेको छ। सिक्वोया सुपर कम्प्युटर घरमा राख्न सकिदैन यसले लिने स्पेस ४५ सय स्कावयर फिट रहेको छ। आणविक हातहतियारलाई व्यवस्थित गर्न यो कम्प्युटरको प्रयोग हुने बताइएको छ।

कम्प्युटर जगतमा देखिएको प्रथम भाइरस

सन् १९८६ मा कम्प्युटर जगतमा प्रथम पटक भाइरस देखा परेको थियो । दिमाग अथवा ब्रेन नामाकरण गरिएको उक्त कम्प्युटर भाइरसले फ्लपी डिस्क मार्फत आफ्नो आक्रामक यात्रा तय गर्ने भएकोले त्यतिबेला उक्त भाइरसले जति तहल्का मच्चाएको थियो त्यति मात्रामा आफ्नो प्रभुत्व जमाउन भने असफल भएका थिए ।
बुट सेक्टर भाइरस भएकैले प्रभावित फ्लपि डिस्कमा लुकेर बस्ने र उक्त डिस्क अर्को कुनै पनि नयाँ कम्प्युटरमा राख्दा पनि त्यसले तत्कालै आफ्नो उपस्थिति जनाउने गर्दथ्यो । हाल लुप्त भैसकेको यो भाइरस पहिलो कम्प्युटर भइरस भएर पनि अहिलेका कम्प्युटर भाइरस जस्ता अति नै हानिकारक तथा विकार सिर्जना गर्ने खालको भने थिएन ।
सन् १९८६, जनवरीमा पहिलो पटक देखा परेको यो भाइरस पाकिस्तानको एउटा सफ्टवेयरको सुरक्षाको लागि निर्माण गरेको हुन सक्ने अनुमान गरिएता पनि अझै सम्म यसको उद्‌गम स्थलको बारेमा पूर्ण रुपले स्पष्ट हुन सकिएको छैन । सन् १९८४ मा अमेरिकी कम्प्युटर वैज्ञानिक फ्रेड कोहेन ले कम्प्युटरलाई गलत आदेश दिन सक्षम तत्वलाई कम्पुटर भाइरस नामाकरण गरेका थिए । यसको २ वर्ष नबित्दै सन् १९८६ मा यस ब्रेन भाइरसको निर्माण भएको थियो ।
इन्टरनेटको विकाससँगै हालसम्म यस्ता विभिन्न भाइरसहरुले आफ्नो गति अति नै तिब्र बनाएका छन् र आफ्नो प्रभावलाई शक्तिशाली तुल्याइएका छन् । जसका कारण भर्खरै चलाउँदै गरेको कम्प्युटरको अपरेटिङ सिस्टम नै पुन:प्रतिस्थापन गर्नुपर्ने गरी आफ्नो हानीकारक प्रभाव देखाउन पछि परेका छैनन् ।

इन्टरनेटले कसरी काम गर्छ

हामी सबैले इन्टरनेट चलाउँदा ब्राउजरको address bar मा आफूले हेर्न चाहेको वेबसाइटको ठेगाना टाइप गर्ने गर्दैछौ र केही बेर मै त्यस वेब पेज देखा पर्ने गर्दैछ। झट्ट हेर्दा यो सब कुरा जादु जस्तो लाग्न सक्छ। यी सबै वेबपेजहरु कहाबाट आउँछ त? आफूले चाहेको पेज देखाउन कम्प्युटरले के कस्तो कामहरू गर्नु पर्छ त? यस बारेमा केही छलफल गरौँ।
सबै भन्दा पहिले वेब सर्भरको वारेमा जान्नु जरुरी हुन्छ। वेब सर्भर भन्नाले त्यस्ता सर्भर कम्प्युटरहरूलाई जनाउँछ, जहाँ वेब पेजहरू राखिएको हुन्छ, र कसैले त्यसमा रहेका वेब पेज हेर्न चाहेमा वेब सर्भरले त्यस प्रयोगकर्तालाई वेब पेज पठाउने गर्दछ। उदाहरणको लागी नेपाली समाचारहरूको वेबसाइट नेपालन्युज डट कम को वेब सर्भरमा त्यस वेबसाइटका आधारभूत पेजहरू तथा सम्पूर्ण समाचारहरू भण्डारण गरेर राखिएको हुन्छ। यदि कसैले कुनै समाचार हेर्न चाहेमा त्यस वेब सर्भरमा रहेको सफ्टवेयरले त्यस समाचारको पेज प्रदान गर्ने गर्दछ। त्यस्तै गुगल सर्च वेब पेजले प्रयोगकर्ताले मागे अनुरुपको सूचना दिने गर्दछ।
वेब सर्भरमा विभिन्न प्रकारका सफ्टवेयरहरूको प्रयोग गरिएको हुन्छ। एपाचे नामको सफ्टवेयर अहिले विश्वको प्रमुख वेब सर्भर सफ्टवेयरमा पर्दछ। यस बाहेक अन्य विभिन्न प्रकारका वेब सर्भर सफ्टवेयर पनि प्रयोग गरिएको हुन सक्छ। त्यस्तै यस वेब सर्भरमा राखिने पेजहरू HTML मा हुने गर्दछन्। HTML वेब पेजहरु बनाउने एउटा तरिका हो। यसलाई वेब पेजको कोड भन्न सकिन्छ। वेब सर्भरले यिनै वेब पेजको HTML कोड प्रयोगकर्तालाई दिने गर्दछ र प्रयोगकर्ताको ब्राउजरले त्यस कोडमा भएको सूचनालाई बुझिने गरि देखाउने गर्दछ। तर HTML मात्र प्रयोग गर्दा पेजहरू एक रुपका हुने हुनाले वेबपेजहरूलाई अझ बढि लचिलो तथा प्रयोगकर्ताले चाहेअनुरुप बनाउन PHP, ASP जस्ता अन्य कोडिङ प्रणालीहरूको पनि प्रयोग गरिएको हुन्छ। त्यस्तै वेब सर्भरमा सूचनाहरू भण्डारण गर्नका लागि डेटाबेसहरूको पनि प्रयोग गरिएको हुन्छ। यी सबै प्रणालीको प्रयोग गरेर वेब सर्भरले प्रयोगकर्ताले मागेअनुरुपको सूचना HTML प्रणालीमा दिने गर्दछ।
यो त भयो वेब सर्भरले काम गर्ने तरिका। तर ब्राउजरमा टाइप गरेको कुरा वेब सर्भर सम्म कसरी पुग्छ त? वेब पेजको ठेगाना टाइप गरेको केहीबेरमै पेज देखा पर्ने भए पनि यस बीचमा धेरै कार्यहरु भएको हुने गर्दछ। हामी सबैलाई थाहा छ कि कम्प्युटरले अंकहरू मात्र बुझ्ने गर्दछ र हामीले टाइप गर्ने www.google.com जस्ता ठेगानाहरू कम्प्युटरले सिधै बुझ्ने गर्दैन। कम्प्युटरले इन्टरनेटको ठेगानालाई चार अंकको रुपमा बुझ्ने गर्दछ। जस्तै www.google.com को ठेगाना कम्प्युटरले बुझ्ने भाषामा 74.125.19.99 हो। यस्ता ठेगानालाई IP Address भन्ने गरिन्छ। तर यस्ता अंकका ठेगानाहरू हामीलाई बुझ्न गार्‍हो हुने भएकाले मानिस र कम्प्युटरको दोभाषेको रुपमा name server नामक सर्भरले काम गर्ने गर्दछ। वेबसर्भरहरू विश्वको कुनै पनि स्थानमा इन्टरनेटमा जोडिएर रहेको हुने गर्दछ। यसरी हामीले टाइप गर्ने ठेगाना कम्प्युटरले बुझ्ने IP Address मा परिवर्तन भए पछि मात्र त्यस वेब सर्भर कता छ भन्ने कुरा थाहा हुन्छ र त्यस वेब सर्भर सम्म वेब पेजको request पुर्‍याउन सकिन्छ।
तर आफूले हेर्न चाहेको वेब पेजको request वेब सर्भर सम्म कसरी पुग्छ त? हामीले इन्टरनेट चलाउँदा हामीले हेर्न चाहेको वेब पेजको request सर्वप्रथम स्थानीय इन्टरनेट प्रदायक कम्पनी (अर्थात् ISP) सम्म पुग्ने गर्दछ। नेपालमा ISP को उदाहरणको रुपमा Worldlink वा Mercantile लाई लिन सकिन्छ। यस्ता ISP हरू क्षेत्रीय ISP सँग जोडिएका हुन्छन्। र ती विश्वस्तरीय ISP सँग जोडिएका हुने गर्दछन्। यसरी विश्व भरका कम्प्युटरहरू एक आपसमा जोडिएर रहेका हुने गर्दछन्। र यसैलाई नै इन्टरनेटको सञ्जाल भन्ने गरिन्छ। यसै सञ्जालको माध्यमद्वारा विश्वको कुनै पनि वेब सर्भर सम्म पुग्न सकिन्छ।
यसरी चाहिएको वेब सर्भरसम्म पुगिसकेपछि आफूले हेर्न चाहेको पेजको request त्यस वेब सर्भर समक्ष ब्राउजरले प्रस्तुत गर्ने गर्दछ। यसरी request प्रस्तुत गर्ने तथा सूचना प्राप्त गर्ने पनि एक निश्चित तरिका हुने गर्दछ, जसलाई protocol भन्ने गरिन्छ। विभिन्न कार्यको लागि विभिन्न प्रकारका protocol हरू हुने गर्दछन्। वेब पेजको लागि HTTP नामक protocol को प्रयोग गर्ने गरिन्छ। यस protocol मा रहि वेब सर्भरलाई ब्राउजरले प्रयोगकर्ताले हेर्न चाहेको पेजको माग गर्ने गर्दछ, र वेब सर्भरले ब्राउजरलाई उक्त पेज प्रदान गर्ने गर्दछ। यसरी प्राप्त भएको पेज ब्राउजरले प्रयोगकर्तालाई देखाउने गर्दछ।
source: www.livingwithict.com

Monday, August 27, 2012

१५ वर्षसम्म चार्ज

मोबाइलका ब्याट्री एकचोटि चार्ज गरेपछि कति समयसम्म टिक्न सक्छ ३ दिन ५ दिन अथवा १ हप्ता । मोबाइलमा विभिन्न सुविधा जति थपिदै जान्छ त्यतिनै यसको ब्याट्री छिटो सकिन्छ।
लस भेगासमा भएको कन्ज्युमर इलेक्ट्रोनिक शोमा अमेरिकी मोबाइल कम्पनी स्पेयर वनले एक यस्तो मोबाइल सेट बजारमा भित्र्याएको छ। जसमा राखीएको ब्याट्रीको चार्ज १५ वर्षसम्म टिक्न सक्छ। सो ब्याट्रीको चार्ज स्विच अफ गरेर राखेको अवस्थामा १५ वर्षसम्म टिक्न सक्ने कम्पनीले बताएको छ। साथै निरन्तर कुराकानी गरे पनि १० घण्टासम्म चार्ज टिक्ने छ।
हाल हामीले प्रयोग गरिरहेको ब्याट्रीको चार्ज स्विच अफ गरेर राखेपनी त्यसको निश्चित समयपछि चार्ज आफैँ सकिन्छ। तर यो मोबाइलको ब्याट्री भने १५ वर्षसम्म टिक्न सक्छ।
यो मोबाइल फोनको सेटमा आकस्मिक नम्बरहरु राखीएको साथै जिपिएस प्रविधिसमेत जडान गरिएको कम्पनीले जनाएको छ। यसले गर्दा मोबाइल प्रयोगकर्ता कहाँ कुन स्थानमा रहेको छ भन्ने जानकारी समेत हुनेछ।

टिसर्टबाटै मोबाइल चार्ज

Add caption
वैज्ञानिकहरूले यस्तो टिसर्टको आविष्कार गरेका छन् जसले विद्युतीय ऊर्जा संचित गर्नसक्छ। यसरी विद्युत् ऊर्जा संचित गर्न सक्ने टिसर्टको  माध्यमबाट मोबाइल फोनका साथै अन्य ग्याजेटहरूको समेत ब्याट्री चार्ज गर्न सकिनेछ। अमेरिकाको साउथ क्यारोलिनाका वैज्ञानिकहरूले  यस्तो प्रविधिको विकास गरेका हुन्। अनुसन्धानका क्रममा प्राध्यापक जियाओडोङ ली तथा शोधकर्ता लिहोंग बाओले बजारबाट किनिएको एउटा टिसर्टलाई फ्लोराइडको घोलमा  चोपेर सुकाइ अक्सिजन नभएको ओभनमा निकै उच्च तापक्रममा पोलेका थिए। त्यस्तो उच्च तापक्रममा उक्त टिसर्टको धागोको रेसामा रहे को सेलुलोज भनिने पदार्थबाट कार्बन अणुहरू एक्टिभेटेड अर्थात् रासायनिक रूपमा सक्रिय भए। यसरी कार्बन अणुहरू एक्टिभेटेड भएको  उक्त टिसर्टका रेसाहरूले इलेक्ट्रोडको काम गर्ने र समग्र टिसर्टले विद्युत् चार्ज संचित गर्न क्यापासिटरको काम गर्ने अनुसन्धानकर्ताहरूले  प्रमाणित गरे। यसरी टिसर्टबाट बन्ने क्यापासिटरलाई उनीहरूले सुपर क्यापासिटर नाम दिएका छ।

आइफोन फाइभ


आइफोन फाइभ एप्पलको इतिहासमा सबैभन्दा अपेक्षा गरिएको र प्रतीक्षा गरिएको उत्पादन हो । एप्पलले आइफोन फाइभसँगै आईओएस सिक्सलाई पनि सार्वजनिक गर्नेछ । आईओएस सिक्सका फिचरबारे एप्पलले 'नेक्स्ट जेनेरेसन म्याकबुक-प्रो' लाई सार्वजनिक गर्ने क्रम प्रयोगकर्तामाझ आधिकारिक रूपमा जानकारी गराइसकेको छ ।
एप्पल 'वल्र्ड वाइड डेभलपर कन्फरेन्स (डब्लूडब्लूडीसी) मा आईओएस सिक्सबारे दिइएको जानकारीले आईओएस फाइभभन्दा बढी लोकपि्रयता पाउने देखिन्छ । आइफोन फाइभबारे अफवाह मात्र फैलिएको छ । आइफोन फाइभबारे हालसम्म आधिकारिक रूपमा जानकारी आइसकेको छैन ।
एप्पल सफ्टवेयर र हार्डवेयर दुवै प्रयोगकर्तालाई झट्का दिने सोचमा छ । आईओएसमा प्रचलित यू-ट्युब एप्लिकेसन आईओएस सिक्समा हुने छैन । पुराना आईओएस भर्जनमा जस्तो आईओएस सिक्समा यू-ट्युब एप्लिकेसन पहिलै समावेश हुने छैन ।
एप्पल मोबाइल डिभाइसबाट यू-ट्युबको बढी प्रयोग गर्नेलाई यो पक्कै दुःखको खबर हो । गुगल म्याप्स एप्लिकेसनलाई आईओएसमा समावेश नगर्ने निर्णयले यू-ट्युबको विषयमा दुविधा थपेको अनुमान छ । आईओएस सिक्सबाट यू-ट्युब प्रयोग गर्नै नपाइने भने होइन ।
आईओएस सिक्सबाट यू-ट्युबमा रहेका भिडियोको मज्जा लिन सफारी सहारा लिनुपर्नेछ । आईओएसमा गुगल म्याप्स र यू-ट्युबको नहुनुले गुगल र एप्पलबीचको तिक्तता प्रस्ट पार्छ । केही समयमा सार्वजनिक हुने भइरहेका बेला यसले एप्पललाई बजार व्यवस्थापन र प्रभाव जमाउनेमा नकारात्मक असर नपार्ला भन्न सकिन्न ।
आईओएस सिक्समा अरू आईओएसमा जस्तै यू-ट्युब समावेश नहुने ठोस कारण भने अहिलेसम्म राम्ररी खुल्न सकेको छैन । मोबाइल अपरेटिङ सिस्टममा एप्पलको निकटतम प्रतिद्वन्द्वी गुगल हो । गुगलको एन्डोइड चलाउनेको संख्या पनि कम छैन । गुगल आईओएस सिक्सका लागि 'गुगल ड्राइभ, जीमेल फर आईओएस' जस्तै 'स्ट्यान्डअलोन' यू-ट्युब एप्लिकेसन बनाउन लागि परेको छ ।
आईओएसका पुराना प्रयोगकर्ताले भने पहिले नै समावेश भइसकेको यू-ट्युब एप्लिकेसनलाई निरन्तरता दिन सक्नेछन् । आईओएस प्रयोगकर्ताले यू-ट्युबलाई मिस गरे पनि आईओएसमा थपिएका फिचरले आईओएसलाई नै निरन्तरता दिने पक्षमा सोच्न बाध्य बनाउनेछ ।
आइफोन फोरएसको आकर्षण बनेको सिरीलाई आईओएस सिक्समा अझै परिमार्जित गरिएको छ । अब सिरीलाई फोन, टेक्स्ट गर्न लगाउनेबाहेक सिनेमा, खेल आदिबारे सोध्न सकिन्छ । एप्पल मोबाइल डिभाइसबाट सोसल नेटवर्कमा अपडेट हुन टि्वटरलाई आईओएस फाइभमा सम्मिलित गरिएको थियो ।
आईओएस सिक्समा फेसबुकको सुविधा थपिएको छ । फोन वालेटको अवधारणालाई पासबुकले राम्रो साथ दिनेछ । वाईफाईमा निर्भर फेसटाइम सेल्युलरबाट पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ । फोन कलसँग सम्बन्धित पनि धेरै सुविधा थप छ । भीआईपी मेल, फोटो स्टिम लगायतका अन्य केही आईओएस सिक्समा हुने फिचर हुन् ।
आईओएस सिक्स सार्वजनिक हुन केही समय बाँकी छ । तर एप्पलले डेभलपका लागि भने आईओएस सिक्स उपलब्ध गराइसकेको छ । एप्पल मोबाइल डिभाइसमा आइफोन फोरएस, आइफोन फोर, आइफोन थ्रीजीएस, आइप्याड टु, न्यु आइप्याड र फोर्थ जेनेरेसन आइपडबाट आईओएस सिक्स प्रयोग गर्न सकिन्छ ।

Saturday, August 25, 2012

मंगलमा रोभरको पहिलो ‘टेस्ट ड्राइभ’


नासाको मार्स रोभर क्युरियोसिटीले बुधबार आफूले अवतरण गरेको स्थानबाट अन्यत्र गुडेर आफ्नो पहिलो ‘टेस्ट ड्राइभ’ गरेको छ । ‘क्युरियोसिटीले मंगल ग्रहमा आफ्नो पहिलो सफल टेस्ट ड्राइभ’ गरेको छ । हाम्रो रोभरको सवारी संयन्त्रले राम्रोसँग काम गरिरहेको छ ।’ क्यालिफोर्नियास्थित नासाको जेन प्रोपल्सन ल्याबोरेटोरी (जेपीएल) का रोभर योजनाकार म्याट् ह्याभरलीले भने । साढे दुई अर्ब डलरको यान रातो ग्रहको ग्याले क्रेटरमा गएको ६ अगस्टमा अवतरण गरिएको थियो । बुधबार ९० डिग्रीमा घुम्नुअघि उसले चार मिटरको यात्रा तय गरेको थियो । त्यसपछि ऊ केही मिटर फर्केको थियो ।
‘रोभर १६ दिनअघि अवतरण भएको स्थानबाट करिब २० फिट सरेको छ ।’ अमेरिकी अन्तरिक्ष निकाय नासाले जारी गरेको विज्ञप्तीमा भनिएको छ । रोभले लिएको तस्बिरले पांग्राहरू मंगलको सतहमा गुडेको प्रष्ट पारेको छ । मंगलमार जीवनको संकेतको खोजीमा पूर्ण रुपमा लाग्नअघि क्युरियोसिटीले केही परीक्षणहरू पार गर्नु पर्नेछ । ‘हामी दुई वर्ष लामो मिसनको १६ औं दिनमा छौं,’ मार्स साइन्स ल्याबोरेटोरीका प्राजेक्ट म्यानेजर पेटे थिसिंगरले भने, ‘हामीले नमुन संकलन क्षमताको अभ्यास गरिसकेका छैनौं, जुन रोभरको वैज्ञानिक मिसनको सबैभन्दा महत्वपूर्ण पाटो हो ।’
‘त्यसैले यो जति राम्रो भयो त्यति नै अनौठो छ । हामी अझै पनि पहिलो स्तरको दुई वटा परीक्षण मात्र गरेका छौं । मिसनको पूर्ण सम्भावनामा पुग्न हामीले अझै धेरै काम गर्नुछ ।’ उनले थपे । नासाले रोभर ओर्लिएको स्थानको नाम ‘ब्राडबुरी’ राख्ने क्युरियोसिटी समूहको प्रस्तावलाई सदर गरेको छ । यो नाम ‘द मार्टियन क्रोनिकल्स’ र ‘फेरेन्हाइट ४५१’ का लेखकको सम्मानमा राखिएको हो, जसको ९२ औं वार्षिकी बुधबार थियो । उनको मृत्यु गएको जुनमा भएको थियो । ‘उहाँको सम्मानमा क्युरियोसिटीले छोएरको मंगल भूमिको नामा हामीले ब्राडुबुरी ल्यान्डिङ राखेका छौं,’ नासाको मंगल अनुसन्धान कार्यक्रमका मुख्य वैज्ञानिक माइकल मेयेरले भने, ‘आज उहाँ हुनु भएको भए ९२ वर्षको हुनु हुने थियो ।
हामी वास्तवमै उहाँका पुस्तकहरूबाट प्रभावित छौं ।’ ‘मार्टियन क्रोनिकल्स’ बाटै मंगलमा जीवनको संभावना हुनसक्ने विचार पैदा भएको हो । वैज्ञानिकहरूले त्यहाँ एलियन वा जिवित प्राणी भेटाउने अपेक्षा गरेका छैनन् तर उनीहरूले त्यहाँको माटो र चट्टान जीवनमा जीवनको संकेत छ कि छैन भन्ने खोज्नेछन् । अमेरिकी राष्ट्रपति बाराक ओबामाले सन् २०३० सम्ममा मंगलमा मानिस पठाउने वाचा गरिसकेका छन् ।